„na Związek Radziecki. Bo to przecież był oczywisty napad, prawda
M. Rzeczywiście. Bezpośrednio przed tym, nocą, czuwałem na stanowisku obserwacyjnym przy samej granicy, za dnia przebierałem się za polskiego chłopa i chodziłem wzdłuż brzegu, tam i z powrotem, obserwując teren po drugiej stronie rzeki. To samo robił mój dowódca. W ten sposób zapoznaliśmy się już trochę z terenem naszego przyszłego działania.
P. Panie majorze, biorąc pod uwagę tę maskaradę w przededniu kampanii 1941 roku, można chyba powiedzieć, że jest pan jednym z pionierów wojny zamaskowanej.
M. Możliwe, że stanowiło to podnietę do tego, co teraz robiłem w Kongu; podnietę do tej właśnie rewolucyjnej, do tej nowoczesnej wojny, która angażuje przecież wszystko; która nie ogranicza się do użycia sił militarnych, lecz — zależnie od okoliczności — wciąga całe społeczeństwo. I to zarówno w wolnym świecie, jak i w świecie komunistycznym.
P. Panie majorze, gdybyśmy tak chcieli porównać wydarzenia z czerwca 1941 roku z wydarzeniami w Kongu w latach 1964—1965; czy uważa pan, że na przestrzeni wszystkich tych lat pozostał pan wierny swoim ideałom
M. Hm...
P. Czy istnieje jakiś związek pomiędzy obu tymi wojnami“(14)